به‌جز دردهای ما

سینه‌هایمان

انباشت آرزوهاست

آرزوهای شیرین

نمی‌شود به کسی گفت،

نه بر دوست

و نه بر همسایه

جنگل و کوه هم

دل‌آزرده‌اند

از فریبی که خورده‌اند

حتی به باد صبح (لیدا آبچیان لنگرودی)